حرف دل

شرمندتم

هیچی — Sat, 01 Oct 2011 17:52:13 GMT

شرمندتم

داغونم داغون

خیلی دعام کن آبجی

از فشار و غصه دارم میمیرم

دعام کن

از ته قلبم آرزو دارم که همیشه شاد بشی

..........این شده تنها راه تماس من

هیچی — Mon, 13 Jun 2011 06:08:42 GMT

آبجی

این شده تنها راه تماس من

بیام اینجا بنویسم بلکه تو بیای برام نظر بذاری

به یاد قدیم ببینم دست خط تو رو

آبجی

دلم برای اون قدیما تنگه

ولی چه فایده اون روزا دیگه بر نمیگرده

آبجی

دلم یه دنیا حرف داره باهات

...........................................................................................

آبجی

بازم بهم سر بزن تنها چیزی که از تو مونده برام همینه

بازم بهم سر بزن

خیلی تنهام

حلالم کن

هیچی — Sat, 11 Jun 2011 15:44:47 GMT

سلام آبجی نمیدونم چی بگم بازم شدم باعث دردسرت تو رو خدا حلالم کن

شرمندتم

مردم و زنده شدم این چند وقت بخدامردم و زنده شدم

ایشالا که هرجا هستی شاد و سلامت و موفق باشی

حلالم کن

حلالم کن

تو رو خدا حلالم کن

همنشین درد

هیچی — Sat, 14 May 2011 16:44:05 GMT

بگذر شبی به خلوت این همنشین درد

تا شرح آن دهم که غمت با دلم چه کرد

خون می رود نهفته ازین زخم اندرون

ماندم خموش و آه که فریاد داشت درد

این طرفه بین که با همه سیل بلا که ریخت

داغ محبت تو به دل ها نگشت سرد

من بر نخیزم از سر راه وفای تو

از هستی ام اگر چه بر انگیختند گرد

روزی که جان فدا کنمت باورت شود

دردا که جز به مرگ نسنجند قدر مرد

ساقی بیار جام صبوحی که شب نماند

و آن لعل فام خنده زد از جام لاجورد

باز اید آن بهار و گل سرخ بشکفد

چندین مثال از نفس سرد و روی زرد

در کوی او که جز دل بیدار ره نیافت

کی می رسند خانه پرستان خوابگرد

خونی که ریخت از دل ما ، سایه ! حیف نیست

گر زین میانه آب خورد تیغ هم نبرد

عشق یا چیزی شبیه عشق

هیچی — Mon, 02 May 2011 16:47:31 GMT

یک نفر آمد قرارم را گرفت / برگ و بار و شاخسارم را گرفت

چهار فصل من بهار بود ، حیف / باد پائیزی بهارم را گرفت

اعتباری داشتم در پیش عشق / با نگاهی ، اعتبارم را گرفت

عشق یا چیزی شبیه عشق بود / آمد و دار و ندارم را گرفت . . .

خیال خام

هیچی — Wed, 23 Feb 2011 14:40:15 GMT

می گویند پلنگ را خوی غریبی است که هیچکس و هیچ چیز را بالاتر از خود نمیتواند دید. در شبهای بدر کامل، دیدن ماه بلند پلنگ را به خشم و جنونی میکشاند که از سنگها و صخره ها برجهد و حریف گستاخ را از افلاک به خاک فرونشاند. فاجعه زندگی پلنگ نیز وقتی شکل می گیرد که می پندارد در جهشی از فراز قله، بر ماه دست خواهد یافت- اما غرور شکسته ِ پلنگ وقتی به باطل بودن خیالش پی می برد که به خیره چنگ در هوا زده و نومید و خسته با استخوانهای درهم، شکسته از پرواز بی ثمرش، بر صخره های تیز فرو افتاده است و زخمهای مهلکش مهتاب را به خون بیاراسته.

خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود
و مـاه را زِ بلندایش به روی خاک کشیدن بود

پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجه به خالی زد
که عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسیدن بود

گل شکفته ! خداحافظ، اگرچه لحظــه دیـــدارت
شروع وسوسه‌ای در من، به نام دیدن و چیدن بود

من و تو آن دو خطیـم آری، موازیــان به ناچاری
که هردو باورمان ز آغـاز، به یکدگــر نرسیدن بود

اگرچه هیچ گل مرده، دوباره زنده نشد امّا
بهار در گل شیپـوری، مدام گرم دمیدن بود

شراب خواستم و عمرم، شرنگ ریخت به کام من
فریبکــار دغل‌پیشه، بهانه ‌اش نشنیـدن بود

چه سرنوشـت غم‌انگیزی، که کرم کوچک ابریشم
تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود

حسین منزوی

یادته ......

هیچی — Thu, 30 Dec 2010 15:37:35 GMT

وقتی از تو دل بریدم / جز خودت چیزی ندیدم / پی هر کسی که رفتم / آخرش به تو رسیدم / حالا که رفتم و گشتم میبینم تکی تو دنیا / نمیشه تو رو عوض کرد حتی با شبای یلدا / انگار آسمون نمیخواست ببینه ما رو با هم / یادته لحظه آخر زیر اون بارون نم نم / گل سرختو گرفتی دادی دستم گل مریم / حالا ما از هم جداییم میمیریم من و تو کم کم / دریاها هنوز کبودن بعضی ها هنوز حسودن / هم واسه تو مینویسم هم اونایی که نبودن / اسم تو عشق تو رفته تو رگ و تو خون و ریشه / یادته خاستی بمونم ولی کردم گریه که نمیشه

یار از دست رفت

هیچی — Fri, 19 Nov 2010 18:34:51 GMT

عشق در دل ماند و یار از دست رفت دوستان! دستی، که کار از دست رفت

ای عجب گر من رسم در کام دل! کی رسم؟ چون روزگار از دست رفت

بخت و رای و زور و زر بودم، دریغ! کاندر این غم، هر چهار از دست رفت

عشق و سودا و هوس در سر بماند صبر و آرام و قرار از دست رفت

گر من از پای اندرآیم گو درآی بهتر از من صدهزار از دست رفت!

بیم جان کاین بار خونم می‌خورد ور نه این دل چند بار از دست رفت

مرکب سودا جهانیدن چه سود؟ چون زمام اختیار از دست رفت

سعدیا! با یار عشق آسان بود عشق باز! اکنون که یار از دست رفت

بگذارید بگریم....

هیچی — Fri, 21 May 2010 17:02:49 GMT

بگذارید بگریم، به پریشانی خویش
که به جان آمدم از بی سر و سامانی خویش

غم بی همنفسی کشت مرا در این شهر
در میان، با که گذارم، غم پنهانی خویش

اندر این بحر بلا، ساحل امیدی نیست
تا بدان سوی کشم کشتی طوفانی خویش

زنده ام باز، پس از این همه ناکامی ها
به خدا کس نشناسم به گرانجانی خویش

گفتم ای دل که چو من خانه خرابی دیدی
گفت: ما خانه ندیدیم به ویرانی خویش

نمی دانم چرا

هیچی — Sun, 28 Feb 2010 08:48:26 GMT

نمی دانم چرا امشب دل نیلوفری پژمرد

چرا پروانه عشقی درون پیله اش افسرد

نمی دانم چرا عاشق نباید شادمان باشد

چرا بی خانه و تنها چرا بی همزبان باشد

نمی دانم کدامین دل برایم تنگ می گردد

به دنبال مزار من کدامین چشم می گردد

نمی دانم کجا این دل به مسلخ برده خواهد شد

کجا آوازه دردم زخاطر برده خواهد شد